Dawny ratusz w Radomsku

Pierwotnie ta najważniejsza w mieście budowla wznosiła się pośrodku rynku, dzisiejszego placu 3 Maja. Z dokumentów królewskich wynika, że pierwszy ratusz wzniesiono około XV wieku, spłonął on jednak w pożarze w 1562 roku. Odbudowany ratusz spłonął po raz kolejny w 1624 roku, w pożarze wznieconym przez Lisowczyków. Nowy gmach przekazany został do użytku władz miejskich dopiero w 1860 r. Jest to eklektyczny budynek jednopiętrowy. Budynki ratusza połączono neogotycką, czterokondygnacyjną, sześcioboczną wieżą z wejściem na parterze ujętym dwoma pilastrami.

W okresie I wojny światowej na tyłach budynku ratusza rozpoczął działalność areszt miejski. Areszt funkcjonował także w czasie II wojny światowej. Od października 1939 roku do kwietnia 1942 roku  Niemcy przetrzymywali tu Żydów, było ich tu blisko 50, zarówno mężczyzn, jak i kobiet.

W czasie okupacji przeprowadzono akcję uwolnienia z aresztu około 50 osób. Wśród nich były osoby związane z podziemiem, ale także drobni przestępcy.

W nocy z 7 na 8 sierpnia 1943 roku, około godziny 1 w nocy grupa Bronisława Skury-Skoczyńskiego „Robotnika” uderzyła na więzienie. Cała akcja trwała 20 minut.

Żołnierze Stanisława Sojczyńskiego „Warszyca” podobną akcję powtórzyli w 1946 roku w nocy z 19 na 20 kwietnia; uwolniono 57 osób.

Do 1975 r. ratusz był siedzibą władz miasta. Obecnie sale ratuszowe są siedzibą Muzeum Regionalnego im. Stanisława Sankowskiego.

‍