Rezerwat Bagno w Ewinie

Jego powierzchnia wynosi 20,80 ha, powierzchnia otuliny: 7,89 ha.

Za główny przedmiot ochrony rezerwatu uznaje się rozległe torfowisko wysokie ze zbiorowiskami z klasy Oxycocco-Sphagnetea (siedlisko Natura 2000: 7120 Torfowiska wysokie zdegradowane, zdolne do naturalnej i stymulowanej regeneracji). Charakteryzuje się ono różnorodną florą torfowiskową z licznymi gatunki chronionymi, jak rosiczka okrągłolistna Drosera rotundifolia, modrzewnica pospolita Andromeda polifolia, żurawina błotna Oxycoccus quadripetalus czy też wełnianki – wąskolistna i pochwowata. Licznie występują torfowce Sphagnum spp., które budują na przedmiotowym siedlisku warstwę mszystą.
W bezpośrednim sąsiedztwie torfowisk wysokich występują torfowiska przejściowe, stanowiące siedlisko przyrodnicze obszaru Natura 2000: 7140 Torfowiska przejściowe i trzęsawiska, które reprezentowane są przez dwa płaty.
W jednym z nich (przesychającym) występują dwa zbiorowiska roślinne - szuwar turzycy nitkowatej Caricetum lasiocarpae oraz zbiorowisko wełnianki wąskolistnej i torfowca kończystego Eriophoro angustifolii-Sphagnetum recurvii. W obu zbiorowiskach znaczny udział ma wełnianka wąskolistna Eriophorum angustifolium i to ten gatunek decyduje o fizjonomii płatów.
‍

W otoczeniu torfowisk występują typowe płaty borów bagiennych (siedlisko *91D0 Bory i lasy bagienne), gdzieniegdzie z drzewostanami około 130-letnimi i z jednym z największych stanowisk długosza królewskiego Osmunda regalis w centralnej Polsce.
Bór bagienny wykształcił się tu w postaci pasa wokół niecki torfowiska. Drzewostan tworzy w nim sosna zwyczajna Pinus sylvestris z domieszką brzóz. Podszyt jest słabo rozwinięty, najczęściej nie osiąga więcej niż 10% zwarcia i tworzy go podrost gatunków z drzewostanu. W runie dominują typowe dla boru bagiennego krzewinki – przede wszystkim bagno zwyczajne, rzadziej borówka bagienna. Obecna jest też żurawina błotna. Częstym składnikiem runa jest również borówka czarna Vaccinium myrtillus.

‍