Najwcześniejsza informacja źródłowa o wsi Stobiecko Małe, zwanej też Miejskim, pochodzi z dokumentu wystawionego w 1266 r. w Maluszynie przez Leszka Czarnego, na mocy którego sprzedał on wójtostwo w Radomsku i wieś Stobiecko Godynowi.
Według miejscowej tradycji, nie potwierdzonej źródłowo, we wsi osiedlili się jeńcy tatarscy, sprowadzeni po wiktorii wiedeńskiej przez króla Jana III Sobieskiego.
W Stobiecku Miejskim – obecnie dzielnicy Radomska znajduje się jedyna w tej części Polski zagroda tzw. tatarska zbudowana w 1875 r. przez cieślę Adama Gałwę, przebudowana po II wojnie światowej. Dom w zagrodzie „tatarskiej” usytuowany był szczytem do drogi. Zabudowania gospodarcze wraz ze ścianą szczytową domu zajmowały szerokość placu i tworzyły zamkniętą ścianę zewnętrzną zagrody. Zwarta zabudowa oraz brak okien w domu od strony drogi świadczą o obronnej funkcji zagrody. Domy budowano z grubych bali sosnowych, pod podwaliny podkładano kamienie polne – największe na rogach. Podwaliny tworzyły progi w drzwiach, a od strony drogi przedłużały się w próg furtki.
Radomszczańska Chata Tatarska znalazła się wśród dziesięciu laureatów trzeciej edycji regionalnego plebiscytu „Perły w Koronie Województwa Łódzkiego 2010”.
Zabytkowa zagroda, tzw. chata tatarska
















.webp)



.jpg)
.webp)
.webp)
.webp)
.webp)












.webp)




























.webp)






.webp)
























