Obecny kościół wybudowano w latach 1949-1950.
Parafia w Jedlnie istniała już na początku XV w. Akta Konsystorskie w Gnieźnie mówią o parafii i kościele tutejszym, że istnieją („ex anticque”) od dawna. W „Liber Beneficiorum” Łaskiego wspomniane jest, że w owych czasach (1521 r.) proboszczem jedlińskim był ks. Jan z Korytnicy, spełniający posługi liturgiczne w istniejącym wtedy drewnianym kościele.
Świątynia ta przetrwała do roku 1655, gdy proboszczem był ks. Jan Stanisław Łojek. To właśnie wtedy dziedzic wsi Jedlno – Jan Jedliński wybudował nowy kościół modrzewiowy. Istniał on do 19 kwietnia 1948 r., gdy pożar strawił go doszczętnie z wyposażeniem.
Obecny kościół został umiejscowiony dalej od drogi, dla bezpieczeństwa wiernych i otoczony parkanem. Wewnątrz zrobiono cementową posadzkę, schody prowadzące na chór, a całość wytynkowano i pomalowano.
Na placu przykościelnym, przy bramie wjazdowej znajduje się figura św. Floriana z 1766 r.
Przy północnej ścianie świątyni znajduje się XIX-wieczny nagrobek o cechach neogotyckich. W zwieńczeniu herb Kolumna, lew z mieczem oraz tablica poświęcona Konstancji Walewskiej.
Obok współczesnego kościoła stoi drewniana dzwonnica, pozostałość dawnego zespołu kościelnego, zbudowana w 1709 r. Wiszą w niej dzwony, w tym najstarszy z 1567 r., zdobiony alegorycznymi płaskorzeźbami figur i aniołów.
Kościół pw. Wszystkich Świętych i przykościelny cmentarz w Jedlnie Pierwszym

-p-500.jpg)
.jpg)

.png)




















.avif)



.avif)
.avif)
.avif)
.avif)
.avif)












.avif)




























.avif)







.avif)















Większość życia Józefa Wojsznisa to precyzja, detale i praca wymagająca niezwykłej cierpliwości. Z wykształcenia jest protetykiem stomatologicznym. Kiedy jednak odłożył zawodowe narzędzia, sięgnął po inne – i zaczął tworzyć. Z kawałków drewna wydobywa kształty, postacie i historie.
W samym sercu rozległego lasu, gdzieś między wsiami Adamów i Karolinów, znajduje się niezwykłe miejsce zwane Krzyżówkami. Swoją nazwę zawdzięcza kilku drogom, które zbiegają się tutaj niczym promienie gwiazdy. Dawniej były one jedynymi traktami prowadzącymi do okolicznych osad i wsi. Pośród nich, na niewielkiej polanie, od lat stoi stara kapliczka, milczący świadek dawnych wydarzeń i strażnik licznych tajemnic.